Αυτισμός και κοινωνία, ή τι στο καλό δημιούργησε αυτό που λέμε "Αυτισμό"

Φίλοι και φίλες -και αναφέρομαι μόνο σε αυτούς που έχουν κάποιο πολύ σοβαρό ενδιαφέρον για την διαφορετικότητα (την οποία δυστυχώς ονιμάζουν αναπηρία για ευκολία κυρίως) ως συνθήκη ζωής-, πού πηγαίνουμε ως πολιτισμός, ως κοινωνία, ως οικονομία και ως Ελλάδα;

Έχουμε καταλάβει πως αυτό που ονομάζεται ελληνική κοινωνία και Ελληνική οικονομία σιγά-σιγά αυτοκτονεί από πνιγμό που προκαλείται από την μαζική δυσαρέσκεια και την συλλογική γκρίνια;

Σίγουρα βρισκόμαστε στο τέλος της πολιτικής και των πολιτικών. Βρισκόμαστε στο τέλος μιας Ελληνικής κοινωνίας που θέλει να επιμένει στην αυτοϊκανοποίηση. Για όλα φταίνε οι άλλοι, το σύστημα, η διαφθορά, η κακή οργάνωση, η προ-βιομηχανική οικονομία, οι χαμηλοί μισθοί, τα απαράδεκτα ασφαλιστικά ταμεία, το θανατηφόρο «σύστημα» υγείας.

Ταυτοχρόνως, όμως, όλοι θέλουμε να διοριστούμε σε αυτό το σύστημα, επειδή πολύ απλά εγγυάται την κακή οργάνωση, την ανορθολογική οικονομία, τα ασφαλιστικά ταμεία που δεν απαιτούν από τους υπαλλήλους τους υπερβολικά πολύ δουλειά, και ένα σύστημα υγείας που μπορεί ο οποιοσδήποτε το στελεχώνει να κάθεται. Και όλα αυτά τα κάνουμε επειδή δήθεν ο μισθός του δημόσιου είναι σίγουρος…

Είναι δυνατόν τόσοι άνθρωποι να έχουν την τεχνογνωσία για να μπορέσουν να αξιολογήσουν τη μονιμότητα κάποιου μισθού τη στιγμή που ο δημόσιος τομέας καταρρέει;

Απλή λογική χρειάζεται για να καταλάβουμε πως όταν το κρατικό έλλειμμα έχει υπερβεί το ακαθάριστο εθνικό προϊόν (δηλαδή τα λεφτά που βγάζει ολόκληρη η Ελλάδα για ένα έτος χωρίς να υπολογίζονται τα έξοδά της), κάποια στιγμή θα βρεθούμε αντιμέτωποι με τη χρεοκοπία. Όταν χρεοκοπεί η Ελλάδα και βουλιάζει το καράβι, τότε αυτοί που πνίγονται είναι οι άνθρωποι που δεν μπορούν να κολυμπήσουν…

Ήδη η κοινωνική πρόνοια βρίσκεται στα χαμηλότερα ιστορικά της επίπεδα. Ένα από τα μεγαλύτερα φιλανθρωπικά ιδρύματα της πατρίδας μας έβγαλε σε δεκαπενθήμερη διαθεσιμότητα τους υπαλλήλους του εν μέσω καλοκαιριού. Οι διοικούντες αυτό το ίδρυμα αναρωτιούνται αν θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση για μετά τον Σεπτέμβριο.

Και ενώ το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας καταρρέει, δεν υπάρχει ούτε ένας τεχνοκράτης ή πολιτικός να δήλωσει έντιμα και απλά τη μεγάλη αλήθεια: Πως το κράτος πρόνοιας μας έχει τελειώσει, και πως αυτό το τέλος τεκμηριώνεται από πλούσια βιβλιογραφία που έχει παραχθεί τα τελευταία 30 χρόνια και τεκμηριώνει την κρίση του κράτους πρόνοιας.
Τεχνικά, οικονομικά και πολιτικά, οι κοινωνίες μας έχουν αλλάξει, και τα συστήματα υποστήριξης πρέπει να ανασυγκροτηθούν για να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τις ανθρώπινες ανάγκες, όπως προκύπτουν μέσα από μια αλλαγμένη κοινωνία που έχει ή μπορεί να έχει παγκόσμιες επιρροές.

Έχουμε καταλάβει ως κοινότητα ανθρώπων που ζούμε με διαφορετικότητες (αντί για "αναπηρίες" μια η λέξη αυτή είναι στιγματική) πώς αλλιώς συγκροτούνται και λειτουργούν οι μηχανισμοί υποστήριξης στα άλλα (δυτικά) κράτη;

Έχουμε πληροφορηθεί πως ακόμη και στα πλούσια κράτη με ιστορικά συστήματα κοινωνικής πρόνοιας και υποστήριξης τα τελευταία χρόνια οι άνθρωποι που ζουν κάτω από συνθήκες κάποιας σοβαρής διαφορετικότητας (αναπηρίας) κατευθύνονται σε ιδρύματα;

Εάν αυτό το παραπάνω προβληθεί στην Ελληνική πραγματικότητα τί θα γίνει με τόσες δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων με διαφορετικότητες (αναπηρίες) στην Ελλάδα – όταν δεν υπάρχουν καν ιδρύματα;! Γνωρίζουμε όλοι μας πως ακόμα και για να βρεις θέση σε ίδρυμα χρειάζεται να έχεις πολύ μεγάλο μέσον…

Ακόμη και σε δυνατές οικονομίες που έχουν απόθεμα για να υποστηρίξουν οικονομικά μηχανισμούς που με τη σειρά τους θα υποστηρίξουν τους πολίτες που βρίσκονται σε ανάγκη, ακόμη και σε αυτά τα κράτη παρατηρούνται περικοπές, συχνά με τη μορφή απασχόλησης ακόμη φθηνότερου εργατικού δυναμικού -που προέρχεται από χώρες της μακρινής Ασίας- με ανυπολόγιστες συνέπειες στην ασφάλεια και στην επιβίωση των ανθρώπων με σοβαρές και με λιγότερο σοβαρές διαφορετικότητες (αναπηρίες).

Είμαστε εσωστρεφείς, και γι’ αυτό δεν έχουμε ενημερωθεί πως ακόμη και στα πλούσια κράτη που έχουν λεφτά για τους διαφορετικούς (αναπήρους), μειώνονται και διακόπτονται οι κοινωνικές παροχές.

Μπορούμε μήπως να σκεφτούμε τί έχει να γίνει στην Ελλάδα σε λίγα χρόνια ίσως και σε λίγους μήνες; Πώς μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη διαβίωση όταν οι μισθοί έχουν χτυπήσει τα κόκκινα; Πώς μπορεί ένας άνθρωπος με διαφορετικότητα (αναπηρία) να προσλάβει προσωπικό βοηθό όταν ο μισθός υπερβαίνει τα 700€ και μαζί με τις κρατήσεις και τα επιδόματα γίνεται το λιγότερο 1400€ το μήνα;

Ναι, υπάρχει ακρίβεια και οι μισθοί δεν φτάνουν. Η λύση στην ακρίβεια είναι η αύξηση των μισθών; Όταν ο μπακάλης επειδή (δικαιολογημένα) δεν του φτάνουν τα χρήματα, κάνει αυξήσεις στα προϊόντα του, πώς θα φτάσουν τα χρήματα στον γείτονά του και στον καταναλωτή;

Όταν όλη η Ελλάδα είναι ήδη γεμάτη από καταστήματα και όταν οι ιδιοκτήτες όλων των κτιρίων προορίζουν το ισόγειό τους για κατάστημα, πώς είναι δυνατόν αυτός ο τόπος να προκόψει; Σε ποιο άλλο κράτος τα ισόγεια όλων των κτιρίων οικοδομούνται για να γίνουν καταστήματα; Αυτό και μόνο φτάνει για να καταλάβουμε πως αρμενίζουμε στραβά.
Και ένταξει υπάρχουν κακώς κείμενα και θα τα πληρώσουμε.

Έχουμε σκεφτεί τη διαφορά της τιμής μεταξύ ικανών σωματικά και διαφορετικών (ανάπηρων); Όταν είσαι ικανός σωματικά, εάν βρεθείς σε ανάγκη είναι εφικτό να επιβιώσεις ακόμη και σε παγκάκι.Όταν όμως έχεις μια σοβαρή διαφορετικότητα (αναπηρία) πώς θα επιβιώσεις; Τί θα κάνεις;

Φίλοι και φίλες (εσείς που παίρνετε στα σοβαρά την αναπηρία ως διαφορετική συνθήκη ζωής), θέλω να καταλήξω στο ότι πρέπει να αλλάξουμε. Είναι προσωπική ευθύνη η δική μας προσωπική πολιτική αλλαγή.

Όλοι βλέπουμε πως το κράτος ακόμα και να θέλει, δεν μπορεί, δεν έχει την τεχνογνωσία για να βρει λύσεις στα δικά μας προσωπικά προβλήματα. Μέχρι πότε θα περιμένουμε;

Μέχρι πότε θα βρισκόμαστε παθητικοί καταναλωτές υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας όταν βλέπουμε πως οι παροχές περιορίζονται στο μηδέν;

Σίγουρα δεν μπορούμε να απεργήσουμε για να πιέσουμε την οργανωμένη κοινωνία και την οργανωμένη οικονομία. Η μόνη λύση που έχουμε είναι να οργανώσουμε εμείς οι ίδιοι τις δομές εκείνες που θα εξασφαλίσουν την επιβίωσή μας και θα μας προστατεύσουν από την άδικη έκθεσή μας στα χειρότερα.

Σύντομα θα ζήσουμε έναν εφιάλτη και σε αυτό δεν φταίει (μόνο) η πολιτική διαχείριση της εξουσίας. Έχουμε ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας. Έχουμε υποχρέωση να επιβιώσουμε. Ας δημιουργήσουμε τις δομές εκείνες στο πλαίσιο των οποίων δεν θα απειληθεί τουλάχιστον η επιβίωσή μας.

Νίκος.
Ιούλιος 2009
http://www.disabled.gr/lib/?p=21282

Θα αναρωτιέστε τι σχέση έχει ο τίτλος σχετικά με τον Αυτισμό και το κείμενο αυτό... Ας σας εξηγήσω λοιπόν. Η κοινωνία είναι που γίνετε όλο και πιό αυτιστική, εγωκεντρική, εγωιστική, και αδιάφορη για τα συναισθήματα των άλλων, για να μην πω εντελώς αναίσθητη για τα συναισθήματα των συνανθρώπων.
'Οποιος έχει την καλή τύχη να έχει κάποια ευκολία που του ανοίγει πόρτες (είτε αυτή η ευκολία είναι οικονομική -κυρίως- είτε είναι μέσων λόγω φίλων, οικογένειας, γνωστών, είτε είναι λόγω κοινωνικής θέσης) θα φροντίσει τον εαυτούλη του και μόνο και ας πάνε οι άλλοι να πνιγούν.
'Οταν αυτό το πρότυπο συμπεριφοράς είναι που αποδεχόμαστε, που εξευγενίζουμε και προωθούμε, που αναζητάμε και θέλουμε και εμείς, διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο έχει αποδειχθεί πια πως μπορεί κανείς να επιβιώσει μέσα στην σημερινή κοινωνία, γιατί λοιπόν αναρωτιέστε πως είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσα πολλά αυτιστικά παιδία και να γεννιούνται όλο και περισσότερα;
Απλά, διότι η επιβίωση του είδους μέσα απο την εξέληξη φροντίζει να διαμορφώνει την κάθε επομενη γενεά ανάλογα με τις εξωτερικές συνθήκες.

Για να μπορέσει το Ανθρώπινο είδος μας να επιβιώσει μέσα στη ΑΥΤΙΣΤΙΚΗ κοινωνία που έχουμε οι ίδιοπι δημιπουργήσει, καταλήγει να γίνει Αυτιστικό, διότι άμα δεν γίνει Αυτιστικό οι δυνατότητες επιβίωσης είναι απλά μικρές αν όχι ανύπαρκες!

'Οσο δηλαδή γίνονται οι ενήλικες αυτιστικοί -εγωιστές, εγωκεντρικοί, συμφεροντολόγοι, και υπηρέτες των διαστρευλομένων κοινωνικών αξιών που μας περιστοιχίζουν- τόσο θα αντιγράφουν αυτή τους την συμπεριφορά τα παιδιά τους.

Αλλά η όλη κοινωνική πίεση για συμμόρφωση και διατήρηση του κατεστημένου έχει τόσο διαβρώσει την ικανότητά των ενηλίκων να δουν την δική τους Αυτιστική συμπεριφορά που τελικά η όλη κατάσταση γίνετε σαν την καμήλα που δεν μπορούσε να δει την δική της καμπούρα, αλλά στεναχωριόταν για την καμπούρα του παιδιού της!

'Οσο όμως γίνετε η κοινωνία μας όλο και πιο Αυτιστική, τόσο και πιο πολλά Αυτιστικά παιδιά θα γεννιούνται. 'Οσα χρήματα (δισεκατομμύρια) και αν σπαταλάμε για να βρούμε μιά θεραπεία για τον Αυτισμό, άμα δεν θεραπεύσουμε αυτό που πραγματικά πάσχει, άκρη δεν θα βρούμε!

Αυτό που ούσιαστικά πάσχει είναι η κοινωνία μας, απο την έλλειψη αξιών, αλληλοσεβασμού, ανθρωπισμού, πολιτισμού, και φυσικά σωστής διαπαιδαγώγησης. Απλά και μόνο διότι ασχολούμαστε πολύ περισσότερο να καλύψουμε τις προσωπικές μας ανάγκες και ορέξεις, παρά να δώσουμε ουσιαστικό χρόνο απο την ζωή μας στα παιδιά μας, στον/ην σύντροφό μας, στους συνανθρώπους μας που έχουν ίσως ανάγκη της βοηθείας μας.

'Οχι ούτε χρόνο έχουμε να διαθέσουμε, ούτε μας ενδιαφέρουν οι ανάγκες των άλλων!

Και σαν ολοκλήρωση αυτού του θέματος περί της αιτίας και της ρίζας του Αυτισμού, εδώ άλλο ένα "ανθρώπινο δράμα" ενός συνανθρώπου μας.

Τον Ιούνιο που μας πέρασε, μια πολύ καλή φίλη, η Κατερίνα Καστρινάκη, πέρασε μια πολύ μεγάλη περιπέτεια για περίπου τριάντα ώρες:

Η προσωπική της βοηθός την εγκατέλειψε, αφού πρώτα απαλλοτρίωσε ό,τι πολυτιμότερο υπήρχε μέσα στο σπίτι. Η Κατερίνα βρέθηκε παγιδευμένη χωρίς να μπορεί να καλέσει σε βοήθεια, αφού ζει κάτω από συνθήκες μιας σοβαρότατης τετραπληγίας.

Έγινε αντιληπτή ύστερα από 30 ώρες από μια στενή της φίλη, με την οποία είχαν ραντεβού για να πάνε σε κάποια εκδήλωση, και επειδή συνήθως η Κατερίνα είναι τυπική στις υποχρεώσεις της, η φίλη της θορυβήθηκε και πήγε από το σπίτι της όπου την άκουσε να καλεί σε βοήθεια. Με την συνδρομή κλειδαρά ανοίχτηκε η πόρτα και σώθηκε η Κατερίνα.

Ποια είναι η Κατερίνα Καστρινάκη; Από το 1980 είναι γνωστότατη στην Ελλάδα για τις δραστηριότητές της: Συμμετείχε από τότε σε όλες τις επιτροπές των Υπουργείων, υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος όλων των σοβαρών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων και συνδικαλιστικών σωματείων, υπήρξε στέλεχος σε Υπουργεία και σε γενικές γραμματείες, και σήμερα εργάζεται στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Εάν η Κατερίνα Καστρινάκη δεν ήταν αυτή που είναι, δεν θα την είχε αναζητήσει κανένας (τουλάχιστον εγκαίρως) και η κατάληξη θα ήταν η γνωστή…

Όταν ένας άνθρωπος σαν την Κατερίνα Καστρινάκη εκτίθεται σε αυτό τον κίνδυνο και βρίσκεται αβοήθητος -μολονότι πληρώνει μισθούς για να αγοράσει προσωπική βοήθεια από επαγγελματίες προσωπικούς βοηθούς- και εκτός αυτού έχει και ένα τεράστιο κύκλο γνωριμιών και ακόμη μεγαλύτερο δίκτυο συνεργασιών, τότε οι υπόλοιποι οι λιγότερο γνωστοί και οι καθόλου γνωστοί άνθρωποι με σοβαρές τετραπληγίας τί μπορούν να περιμένουν όταν εγκαταλειφθούν από τον «επαγγελματία» προσωπικό τους «βοηθό»;

Τί μπορούν να πάθουν; Στην καλύτερη των περιπτώσεων να μπουν στην περιπέτεια που μπήκε η Κατερίνα. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις τους επιφυλάσσεται ο αργός και επώδυνος θάνατος.

Ξέρετε τί είναι να περιμένεις χωρίς νερό, εγκαταλελειμμένος και τρομοκρατημένος, πότε θα γίνει η απουσία σου αντιληπτή από κάποιο φίλο ή συνεργάτη ή συγγενή; Είναι χειρότερο από θάνατος.

Υπάρχει διέξοδος; Εντίμως, όχι, δεν υπάρχει διέξοδος. Θα μπορούσε να βρεθεί διέξοδος; Για όσο καιρό οι ίδιοι οι άμεσα θιγόμενοι δημιουργούν εμπόδια στη μεταξύ τους επικοινωνία, δυστυχώς δεν θα μπορέσει να υπάρξει διέξοδος.

Είναι δυνατόν οι ίδιοι οι άνθρωποι με τετραπληγίες να μην αναζητούν μια λύση για την επιβίωσή τους;Και εδώ η Ελλάδα μας απογοητεύει. Ναι, είναι δυνατόν. Γιατί; Για τον απλό λόγο ότι η Ελλάδα είναι χώρα του «ανεπικοινώνητου» και όλοι εμείς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είμαστε προϊόντα αυτής της κατάστασης. Χρειάζονται αποδείξεις; Εάν χρειάζονται αποδείξεις, τότε δεν έχει παρά να δοκιμάσουν οι υποψήφιοι για τη διοργάνωση του διαλόγου να μαζέψουν περισσότερους από δέκα ανθρώπους με τετραπληγίες.

Και ενδεχομένως να βοηθήσει το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, το http://www.disabled.gr/ και η Autonomia EXPO να συγκεντρωθούν κάποιοι πολλοί ή λίγοι παραπάνω. Όμως για να κρατηθούν αυτοί οι άνθρωποι θα πρέπει αν μη τι άλλο οι οργανωτές να μην απωθήσουν. Κάτι τέτοιο όμως φαίνεται πως ελάχιστες φορές γίνεται. Είμαστε κακότροποι ως πολιτισμός και το ξέρουμε…

Νίκος.
http://www.disabled.gr/lib/?p=21280

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΙΣΜΟΥ

http://aspergerhellas.blogspot.com/2010/12/blog-post.html

ΔΥΟ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΑΣ

Αυτό και αν γίνεται μόνο μια φορά στην ζωή μας

ΔΥΟ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Την 27^η Αυγούστου 2009, 30 λεπτά μετά τα μεσάνυκτα, κοιτάξτε στον ουρανό.

Ο πλανήτης 'Αρης θα είναι πολύ λαμπερός μέσα στον ουρανό και θα είναι το ίδιο μεγάλος όπως και το φεγγάρι παρόλο που ο πλανήτης 'Αρης θα είναι 34,65 εκατομμύρια μίλια μακριά από την Γή.

Θα το βλέπουμε με γυμνό μάτι σαν και η Γη έχει δύο φεγγάρια !!!..

Η επόμενη φορά που θα λάβει χώρα αυτό το γεγονός θα είναι το έτος 2287.

---------------------------------------
Ας σταθούμε δυό λεπτά να κατανοήσουμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό.

Θα βλέπουμε στον ουρανό ισάξια το ανδρικό συμβολο, τον πλανήτη 'Αρη, και μαζί του στον ουρανό μας ισάξια την Σελήνη, το γυναικείο σύμβολο, το σύμβολο της μητέρας!

"Ως επ' ουρανό και επί της Γης"

Μπαίνουμε σιγά-σιγά, σε μια νέα αποχή όπου ο ανδρας και η γυναίκα θα ειναι τόσο ισάξια και ισοδύναμα που η εικόνα της γυναίκας σαν το "αδυναμο" φύλο θα εξαληφθεί εντελώς και στην θέση της θα είναι κάτι σαν την εικόνα της Mrs. Smith απο την ταινεία "Mr. and Mrs. Smith" με την Angelina Jolie και τον Brat Pitt. Που τα δύο φύλα ήταν όχι μόνο ισάξια και ισοδύναμα αλλά κανένα από τα δύο δεν μπορούσε να υπερισχύσει του άλλου, διότι ό,τι "έχανε" σε μυηκή δυναμη ο ένας τόσο κέρδιζε σε πνευματική ικανότητα ο άλλος!

Το θέμα είναι πως έχουν πια τελείωσει τα ψέματα, και η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει και η Εποχή του Υδροχόου που θα φέρει τον πραγματικό unisexismo, απο την λέξη unisex που σημαίνει ένα, ενωμένο φύλο και σχηματίζεται απο τις λέξεις uni = ένωση, ενώτητα, δύο που γίνονται ένα, και sex = φύλο.

Η 27 Αυγούστου 2009 είναι και συμβολική ημερομηνία διότι το 27 είναι 2+7 = 9, ο Αυγουστος είναι ο ένατος μήνας, και εχουμε τώρα 2009. Αρα η ημερομηνία αυτη συμβολίζει την ενωση ενός (του Άρη / Αρσενικού) με ένα άλλο (την Σελήνη / Θηλικό) που γίνονται ΔΥΟ μαζί ισάξια στον Ουρανό!

(2+7) = 9 + Αυγουστος (9) = 18
18 + 2009 = 18 + 2 + 0 + 0 + 9 = 29 και έχουμε
29 => 2 + 9 = 11
11 είναι η εικονική μορφή του ενός ενωμένο με το άλλο ισάξια και ισοδύναμα δίπλα του
1 + 1 = 2
Τα ΔΥΟ μαζί ενωμένα που θα δούμε στον ουρανό στις 27/9/2009!!!

Προχωράμε καλά αλλά η τυφλή επιστήμη δεν τα βλέπει αυτά. Όταν πιά καταφέρει να τα δεί και να κατανοήσει τι έχει συμβεί και από που και πότε ξεκίνησε θα είναι πολύ αργά πιά να το κοντρολάρει ή να το εξουσιάσει...

Γιατί χρειαζόμαστε τον Αυτισμό;

Η σημερινή "άρρωστη" κοινωνία μας, έχει φτάσει να μας διοικεί σε βαθμό που ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε. Μας έχει εμποτήσει με τόσες πολλές ψεύτικες ανάγκες, που ούτε καν μπορούμε να τις ξεχωρίσουμε πιά απο τις πραγματικές μας ανάγκες, τις φυσικές, πνευματικές και ψυχολογικές μας ανάγκες σαν ανθρώπινα όντα.

Έχουμε γίνει πιόνια με μιά όλο και πιό στενή "αγχωνη" γύρο απο τον λαιμό μας, ώστε ο καθημερινός φόβος και άγχος που βιώνουμε να μας κινητοποιεί να συμφώνουμε και να απαιτούμε μιά προστασία από τις ανώτερες δυνάμεις εξουσίες που είναι έτσι φτιαγμένες να μας ρουφάνε, να μας ξεζουμίζουν από ότι υλικό, πνευματικό και οικονομικό ώφελος μπορούν να έχουν από εμάς.

Κάποτε η κοινωνία είχε διαμορφωθεί σαν μια απόπειρα προστασίας μας απο τους φυσικούς μας εχθρούς της ζουγκλας. Τώρα η ίδια η κοινωνία έγινε η ζουγκλα και εμείς τα τρομαγμένα κοπάδια στο έρμεο της τύχης μας μπροστά στα θεριά που μας καταβροχθίζουν!

Ο αυτισμός είναι η μόνη μας διέξοδο απο αυτό χάος. Πως είναι αυτό δυνατόν θα αναρωτηθήτε... Πολυ απλά. Ο αυτισμός είναι το αντίδοτο από την απόλυτη εξάρτησή μας και τυφλή εμπιστοσύνη μας σε μια κοινωνία που μας τρώει ζωντανούς. Ο Αυτισμός είναι ο καταλύτης της ασφυκτικής κοινωνικής κατάστασης που μας έχει περικλυκλώσει από όλες τις πλευρές με τις καταναλωτικές, επιστημονικές, πολικτικές και ψυχολογικές της δαγκάνες!

Ο αυτισμός είναι η αποκοινωνικοποίηση μας, η έξοδος μας απο την σκλαβιά που εθελημένα έχουμε αποδεχτεί σαν λύτρωση απο τον φόβο και το πόνο μας. Ο αυτισμός είναι η μόνη σωτηρία του ανθρωπινού μας γένους και πάνε να μας την πάρουν όπως μας πήραν και όλα τα άλλα!!!

Αυτή την φορά δεν θα τους περάσει. Δεν είναι ο Αυτισμός η επιδημία, αλλά η κοινωνική σαπίλα που μας έχει περικυκλώσει, που μας ρουφά όλο και πιό βαθειά στην δύνη της και στο πνευματικό σκοτάδι της. Τα έχουμε δώσει όλα και τώρα μας ζητά να θυσιάσουμε στον βωμό του καταναλωτισμού και της κερδοσκοπείας της, στο όνομα της επιστήμης (όπως κάποτε θυσιάζαμε παρθένες στο όνομα κάποιων θεών) τα ίδια τα παιδιά μας.

Τα ονομάζει σκάρτα, χαλασμένα παιδιά με την πιό μιά απαίσια διαταραχή του ανθρώπου, αυτιστικά, ανώμαλα και άχρηστα. Και μας βάζει να πληρώνουμε να μας τα "θεραπεύσει" να μας τα κάνει ικανά και κατάλληλα όπως όλα τα άλλα ώστε να τροφοδοτήσουν και αυτά μια μέρα την αχόρταγη μηχανή της κοινωνικής μας σαπίλας.

Και σαν υπάκουα άβουλα όντα που έχουμε γίνει πιά, τα θυσιάζουμε, για το καλό τους, για το μέλλον τους, για το καλό της κοινωνίας, για το καλό της ανθρωπότητας. Τόση είναι η βλακεία μας!!!

Ακόμη και όταν ο ίδιος ο Θεός ζήτησε από τον Αβραάμ να θυσιάσει το παιδί του εκείνος δεν το έκανε, και αντί αυτού ακολούθησε την συμβουλή ενός αγγέλου και θυσίασε ένα κριάρι! Εμείς όμως δεν αγαπάμε τα παιδιά μας όπως αγαπούσε ο Αβραάμ το δικό του.

Τα θυσιάζουμε ευκολα, τα προσφέρουμε σαν εξιλαστήρια θύματα για ένα καλύτερο αύριο που δεν θα έρθει ποτέ. Το πουλάμε φτηνά, για να αγοράσουμε όλα τα όνειρα και τις άδειες υποσχέσεις ευτυχίας, ασφάλειας, ευημερίας που μας κάνουν να πιστεύουμε πως χρειαζόμαστε και μια μέρα μπορούμε να αποχτήσουμε.

Είμαστε και βλάκες αλλά και τυφλοί!

Διότι τίποτα από αυτά δεν είναι άληθινό παρά μόνο η Αλήθεια της ύπαρξης μας και η ατέλειωτη Αγάπη του Θεού. 'Ολα, μα όλα τα άλλα είναι μια οπτασία, ένα όνειρο πού μας έχουν κρεμμάσει σαν καρόττο μπροστά στην μύτη μας. Αλλά επειδή είμαστε τυφλοί δεν μπορούμε να δούμε ποιός το κρατά εκεί. Πάντα λίγω πιό μακριά από το μήκος του χεριού μας, λίγο πιό μακριά απο την ταχύτητα του βήματός μας, λίγο πιό μακριά απο την ικανότητά μας ποτέ να το φτάσουμε και να το γευτούμε.

'Ετσι αιχμάλωτοι σε μια αιώνια "πείνα" για προστασία, αγάπη, ευημερία, και ευτυχία, είμαστε ευκολες μαριονέττες στα χέρια όποιων μας διοικούν. Κάποτε μας διοικούσαν με την θρησκεία και τις υποσχέσεις του παραδείσου και της αιώνιας ζωής μας εκεί, τώρα μας διοικούν με την επιστήμη και τις υποσχέσης υγείας και αιώνιας νιώτης.

Τόσο βλάκες είμαστε λοιπόν. 'Εχουμε πιστέψει πως η επιστήμη είναι όσο παντοδύναμη όσο και ο Θεός, και όταν μας ζητά τώρα να της θυσιάσουμε τα αυτιστικά μας παιδιά, την μόνη μας ελπίδα να γλυτώσουμε απο τα πλοκάμια της σάπιας μας κοινωνίας, της τα δίνουμε απλώχερα, εύκολα, και χαμογελαστα διότι στο κάτω-κάτω το κάνουμε επειδή τα αγαπάμε και θέλουμε να τους εξασφαλήσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Καλύτερο απο το παρών μας, καλύτερο και από το παρελθόν μας... Τόσο βλάκες είμαστε.

Αυτά τα παιδιά είναι το μέλλον μας, αυτά τα παιδιά είναι που θα κάνουν το μέλλον μας καλύτερο απο το παρόν και το παρελθον μας, αλλά εμείς τα θυσιάζουμε μέσα στην τύφλα και την βλακεία μας. Δεν είναι καιρός να ξυπνήσουμε λοιπόν; Δεν είναι καιρός να δούμε τι κάνουμε και να τα σώσουμε;

Εγω θα κάνω ότι μπορώ, και δεν θα σταματήσω μέχρι την τελευταία μου πνοή. Εσείς;;;

http://video.google.com/videoplay?docid=4573704334162675487

Για την ενίσχυση της Καμπάνιας μας "ΔΩΣΕ ΦΩΣ"

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ (Pierce College)

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αυτιστικών Asperger και ΥΛΑ δεν εγκρίνει ούτε συμφωνεί με τον τρόπο που θα διατεθούν τα έσοδα απο την ΣΥΝΑΥΛΙΑ που θα γίνει στο Αμερικανικό Κολλέγιο (Pierce College) την Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2008. Διαβάστε αναλυτικά...

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Η συναυλία αυτή έγινε για τον Σύλλογό μας ένας μαραθώνιος άγχους και εκνευρισμού!

Ο αρχικός σκοπός ήταν, όπως μας είχε πεί ο Κος Παπαδιονυσίου σε email του στις 21 Μαίου 2008, να μοιραστούν τα έσοδα μιάς φιλανθρωπικής συναυλίας μισά-μισά σε Σύλλογο Γονέων και φίλων Παιδιών με Αυτισμό Νομού Αχάιας και στο δικό μας σύλλογο Ελλήνων Ενηλίκων Αυτιστικών Asperger και ΥΛΑ.

Το Σάββατο 24 Μαίου 2008, συναντήθηκα με τον Κο Παπαδιονυσίου. Μετά την δική μας συνάντηση, μίλησε ο Κος Παπαδιονυσίου με τον Κο Παππά, ο οποίος προσφέρθηκε να οργανώσει (και τον ευχαριστούμε ΘΕΡΜΑ για αυτή του την προσφορά) μια φιλανθρωπική συναυλία με το Κουαρτέτο Εγχόρδων του "Gruppetto - String Quartet".

Από εκεί και πέρα μέχρι και τις αρχές Ιουλίου 2008, ο Σύλλογος μας ήταν κάτω απο την εντύπωση ότι αυτή η συναυλία και τα έσοδά της θα υποστήριζαν τις δραστηριότητες μας, τις παρουσιάσεις που κάνουμε αφιλοκερδώς, και που είναι ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΙΣ για την Ελλάδα, και το τριήμερο σεμινάριο που ετοιμάζουμε τον Μάιο του 2009.

Αυτή την στιγμή, τα έσοδα αυτής της συναυλίας θα πάνε στην Ε.Ε.Π.Α.Α.!

Πώς και γιατί έγινε αυτό; Όπως και να έγινε, το θέμα είναι ότι ο Σύλλογος μας δεν θα έχει ΚΑΜΜΙΑ οικονομική βοήθεια. Το όποιο σημαίνει ότι οι ίδιοι οι ΑΥΤΙΣΤΙΚΟΙ δεν θα λάβουν χρήματα από την φιλανθρωπική αυτή συναυλία, αλλά θα πάνε στα χέρια ΜΗ-ΑΥΤΙΣΤΙΚΩΝ για την προστασία των αυτιστικών!

ΑΠΟ ΤΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ;
ΑΥΤΟ ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΥΤΙΣΤΙΚΟΙ...

Γιαυτό ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ να ενισχύσετε το έργο των ΙΔΙΩΝ των ΑΥΤΙΣΤΙΚΩΝ, κάντε δωρεά στο Σύλλογο των Ελλήνων Ενηλίκων Αυτιστικών Asperger και ΥΛΑ, τα μισά που μας ανήκουν από το κόστος των εισητηρίων σας (5 ευρώ)!

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΑΥΤΙΣΤΙΚΩΝ ASPERGER ΚΑΙ ΥΛΑ
http://www.aspergerhellas.org/

Σημείωση: Η Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ενηλίκων Αυτιστικων είναι απόφοιτος του Pierce College (alumni 1979)!!!!

Λίγο "ΦΩΣ" στο σκοτάδι...

Μιά μητέρα αυτιστικού παιδιού μου γράφει:

"Εμείς οι γονείς που είμαστε έξυπνοι, δεν πρέπει να μπαίνουμε στο τρυπάκι του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων οργανώσεων και συλλόγων καθοδηγούμενοι από άλλους. Ας έχουμε δική μας αντικειμενική άποψη και δική μας κρίση. Η δημοσιότητα και οι κινήσεις εντυπωσιασμού είναι γι αυτούς που επιδιώκουν να υπνωτίσουν τους γονείς και να τους καθοδηγούν τυφλά.

Εμείς οι γονείς είμαστε οι μόνοι που αγαπάμε πραγματικά τα παιδιά μας και μόνος μας στόχος και απόλυτο δικαίωμα είναι να διεκδικούμε τα δικαιώματα των ανήλικων και ενήλικων παιδιών μας (που εύκολα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει κάποιος λόγω των ιδιαιτεροτήτων του αυτιστικού φάσματος) και κανένας δεν πρόκειται να πείσει εμένα προσωπικά για κάτι διαφορετικό. Και καλό είναι όσοι έχουμε παιδιά στο αυτιστικό φάσμα να διαβάζουμε, να παρακολουθούμε σεμινάρια και να ρωτάμε."

Και της απαντώ:

Κατ' αρχάς θα σου πω μια ιστορία, που άρχισε πριν ένα χρονο.

Σαν ενήλικας με Αυτισμό, διαβάζοντας αυτά που κάνουν οι ενήλικες με Αυτισμό στην Ευρώπη, και ιδιαίτερα στην Αγγλία όπου θα περάσει νομοθεσία που να τους δίνει τα ίδια δικαιώματα που έχουν άλλες "διαφορετικότητες" όπως η τύφλωση και η κώφωση, όπως και στην Αμερική με το Autism Disorders Advocacy Network (ADAN), και το πως έχουν αρχλισει να προωθούν (με επιτυχία) τα δικαιώματα των ίδιων των αυτιστικών.

Διότι οι αυτιστικοί δεν υστερούν άλλωστε σε τίποτα απο τους τυφλούς, τους κωφούς, τους τετραπληγικούς και βάλε που έχουν συλλόγους και οργανώσεις των ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ με την "διαφορετικοτητα".

'Εψαξα να βρω και στην Ελλάδα έναν τέτοιο σύλλογο ή οργάνωση αυτιστικών. 'Εψαξα, και έψαξα, και έψαξα. Τίποτα!!! Μα καλά, σκέφτικα, δεν υπάρχουν αυτιστικοί στην Ελλάδα;;; Φυσικά και υπάρχουν αλλά τους έχουν "κρυμμένους" όπως παλιά έκρυβαν όλα τα ανάπηρα και "διαφορετικά" παιδιά μιά και σήμερα ο Αυτισμός είναι το ΣΤΙΓΜΑ!

Ο Αυτισμός έγινε ένα στίγμα, διότι κατά τα λόγια της επιστήμης είναι η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ που μπορεί να έχει ένα παιδί, ένα άτομο!!! Τόσο χάλια δηλαδή που τα παιδιά αυτά δεν θα μπορέσουν ποτέ να γίνουν ανεξάρτητα, να ζήσουν αυτόνομα, να γίνουν αυτιστικοί ενήλικες που θα θέλουν να έχουν τον σεβασμό και τα δικαιώματα που έχουν ΟΛΟΙ οι άλλοι.

'Ετσι σας λένε οταν κάνουν την διάγνωση. Το παιδί δεν έχει κανένα μέλλον. Και φυσικά ένα παιδί χωρίς μέλλον χρειάζετε την προστασία της μαμάς και του μπαμπά και της επιστήμης, και εταιριών προστασιας αυτιστικών!

ΟΚ, είπα αφού δεν υπάρχει σύλλογος για τους ίδιους τους αυτιστικούς θα τον δημιουργήσω εγώ. 'Αλλωστε ποιός μπορεί να ξέρει καλύτερα μια κατάσταση, από τον ίδιο που βρήσκεται μέσα στην κατάσταση. Ποιός μπορεί λοιπόν να ξέρει καλύτερα τον αυτισμό απο έναν που έχει ο ίδιος αυτισμό!

'Ελα όμως που έμεις που έχουμε Αυτισμό, λέμε πράγματα για τον Αυτισμό που ειναι άκρως αντίθετα από αυτά που σας διαδίδει η επιστήμη! Αυτό ειναι φυσικά πολυ αξιοσημείωτο δεν το νομίζεις;;;

ΟΛΟΙ οι αυτιστικοί που μιλάνε ή γράφουν βιβλία για τον Αυτισμό τους δεν τον βλέπουν σαν αρρώστια ή σύνδρομο που θέλει θεραπεία, δεν τον βλέπουν ούτε σαν την ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ, δεν τον βλέπουν καν σαν αναπηρία αλλά σαν ένα τρόπο ζωής. Αυτό είναο πολύ αξιοσημείωτο αλλά πολλοί λίγοι το έχουν παρατηρήσει και αναρωτηθεί γιατί.

Γιατί οι ίδιοι οι αυτιστικοί λένε άλλα και άλλα λέει η επιστήμη;

Διότι απλά αυτοί που έχουν τα πολλά χρήματα έχουν και την δύναμη της εξουσίας και αποφασίζουν για το πως θα προβάλεται ο Αυτισμός! 'Οταν έχεις χρήματα μπορείς και "αγοράζεις" ότι θέλεις. 'Ετσι η επιστήμη έχει βρεί τον καλύτερο τρόπο να βγάζει τον μισθό της. Σας πουλάει μιά εικόνα του αυτισμού που εκείνη θέλει, και μετά επωφελήται απο την εικόνα αυτή. 'Οσο πιό ΧΑΛΑΣΜΑΕΝΑ είναι τα παιδιά σας, τόσο πιό πολύ κέρδος τα οικονωμά "διορθώνοντάς" τα!

'Οταν άρχισα το σύλλογο ενηλίκων αυτιστικών, το πρώτο που σας είπα ήταν ότι δεν συμφωνώ με το θέμα της εκπαίδευσης. Και δεν συμφωνώ διότι είτε με ή χωρίς παράλληλη στήριξη, ένα παιδί με Αυτισμό υποφέρει και θα υποφέρει σε όποιο σχολείο πάει, διότι το μυαλό του αυτιστικού χρειάζεται να διδαχθεί με έναν διαφορετικό τρόπο απο το μη-αυτιστικό μυαλό. Οπότε το σχολείο, όπως είναι αυτή την στιγμή ειναι ξεθεωτικό για τα αυτιστικά παιδιά και παράλληλα χαραμίζει τις νοητικές τους ικανότητες.

Δυστυχώς όμως πολλοί γονείς δεν τα βλέπουν αυτά, διότι απλά δεν θέλουν ή δεν μπορούν να παραδεχθούν ότι ένα άτομο με Αυτισμό έχει ικανότητες που άμα του δωθεί η σωστή μάθηση με ένα τρόπο κατάλληλο (όπως η νοηματική ή η γραφή Braille) θα μπορέσει να φτάσει και να ξεπεράσει τους μη-αυτιστικούς, αντί να έχει την ανάγκη προστασίας μιάς μαμάς και ενός μπαμπά.

Και η δική μου μαμά σκεφτόταν σαν και εσένα και δεν έβλεπε τα τόσα που μπορώ να κανω και ήθελε να με προστατεύσει, αλλά δεν τα κατάφερε διότι δεν της το επέτρεψα!. 'Εφυγα στα 17 μου ώστε να μάθω να τα καταφέρνω μόνη μου. Και το έμαθα, εφ' όσον το αυτιστικό μυαλό δεν είναι καθόλου ηλίθιο, έστω και αν έτσι μας παρουσιάζουν ώστε να μπορούν να μας "θεραπεύσουν" και να "αρμέξουν" εσάς αγαπητοί μου γονείς.

Κάποιος άλλος είναι ο ηλίθιος, μάντεψε ποιός.

Λες "ας μην μπαίνουμε εμείς οι γονείς που είμαστε έξυπνοι, στο τρυπάκι αυτό του ανταγωνισμού καθοδηγούμενοι από άλλους. Ας έχουμε δική μας αντικειμενική άποψη και δική μας κρίση. Η δημοσιότητα και οι κινήσεις εντυπωσιασμού είναι γι αυτούς που επιδιώκουν να υπνωτίσουν τους γονείς και να τους καθοδηγούν τυφλά."

Το αστείο είναι ότι ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΝΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ! Σας καθοδηγούν "τυφλά" αυτοί που σας αρμέγουν, αλλά άμα είσαστε έξυπνοι όπως λες, γιατί δεν το βλέπεται αυτό;;; Αυτοί που σας έχουν υπνωτήσει είναι οι δήθεν ειδικοί επιστήμονες που προσπαθούν εδώ και κάπου 20 και χρόνια να βρουν ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΥΤΙΣΜΟΣ! Ειναι πουλί; Ειναι αεροπλάνο; Μηπως ειναι ο "ηλίθιοςμαν";

Ναι, μας περνάνε εμάς τους αυτιστικούς για ηλιθίους, νοητικά χαλασμένους, παιδιά ενός κατώτερου μυαλού και εσείς αγαπητοί γονείς είσαστε αυτοί που τους αμοίβετε και απο πάνω! Αν είσαστε έξυπνοι γιατί δεν βλέπετε ολη αυτη την εκμετάλευση;;; Τι έχουμε να κερδίσουμε εμείς οι αυτιστικοί; Τι ακριβως; Μισθό δεν μας δίνετε, ούτε μας πληρώνετε για να σας βγάζουμε το παιδί σας σκάρτο και μετά να σας πουλάμε μακροχρόνιες θεραπείες και φάρμακα που το κάνουνε σαν ένα φυτό! Ολα ΑΥΤΑ δεν τα βλέπετε εσείς οι έξυπνοι γονείς;;;

Αλλά ξέχασα, εμείς οι αυτιστικοί δεν έχουμε τίτλο καθηγητή, ή τίτλο δόκτορα. 'Εχουμε όμως κάτι που όλοι αυτοί δεν έχουν. 'Εχουμε πρόσβαση, έχουμε την γνώση του αυτισμού απο τα μέσα. Μάλιστα, ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑ, ενώ όλοι αυτοί καθονται απο τα έξω και κοιτάνε μέσα απο μια κλειδαρότρυπα και προσπαθούν έτσι να κατανοήσουν τι είναι αυτό που βλέπουν !!!

Μετά, λες και το άλλο: "Εμείς οι γονείς είμαστε οι μόνοι που αγαπάμε πραγματικά τα παιδιά μας και μόνος μας στόχος και απόλυτο δικαίωμα είναι να διεκδικούμε τα δικαιώματα των ανήλικων και ενήλικων παιδιών μας (που εύκολα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει κάποιος λόγω των ιδιαιτεροτήτων του αυτιστικού φάσματος) και κανένας δεν πρόκειται να πείσει εμένα προσωπικά για κάτι διαφορετικό."

Ξέρεις ποιός θα σε πείσει μια μέρα; Το ίδιο σου το παιδί όταν θα καταλήξει να είναι αυτό που ακριβώς θέλεις να είναι ενα απροστάτευτο ηλίθιο 45-χρονο αγοράκι που ζει ακόμη σπίτι μαζί με την μαμά του που το προστατεύει απο όλα όσα θα μπορούσε να είχε βιώσει, τις εμπειρίες καλές ή κακές που θα μπορούσε να έχει, την πείρα ζωής που θα μπορούσε να έχει μαζεψει, όλα όσα θα μπορούσε να έχει απολαύσει και χάσει.

Διότι λένε "πρόσεχε τι εύχεσαι να έχεις διότι μπορεί να το αποχτήσεις". Και εσύ ξέρεις ακριβώς τι θες να έχεις, ένα παιδί να το κουβαλάς σαν τσουβάλι όλη σου την ζωή ώστε να μπορείς να νοιώθεις πως είσαι μιά άξια μητέρα που θυσίασε την ζωή της για το παιδί της, και μαζί με την δική της ζωή θυσιασε και την δική του, και το δικό του μέλλον...

Αλλά κάτσε τι λέω;

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΛΛΟΝ!!! Αυτό δεν σου είπαν όλοι οι ειδικοί και τους χρυσοπλήρωσες; 'Οχι μόνο πούλησες το μέλλον του παιδιού σου, όχι μόνο πούλησες και την δική σου ζωή ώστε να το κουβαλάς, αλλά ΚΑΙ τους πλήρωσες απο πάνω!!! Αυτή είναι η εξυπνάδα σας αγαπητοί γονείς;

Και τελικά λες και αυτο: "Και καλό είναι όσοι έχουμε παιδιά στο αυτιστικό φάσμα να διαβάζουμε, να παρακολουθούμε σεμινάρια και να ρωτάμε."

Ναι, φυσικά! Ρωτήστε, διαβάστε, ακούστε, ρωτήστε ξανά, διαβαάτε ακόμη πιο πολύ, παρακολουθήστε σεμινάρια, μιλήστε με 200 ειδικούς επιστήμονες, αλλά ξέρετ κάτι; ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΘΕΤΕ! Ξέρετε γιατί; Διότι στον Αυτισμό η θεωρία και η πράξη είναι σαν το μαύρο με το άσπρο => ΑΚΡΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ! 'Ασχετα! Διαφορετικά! 'Οσο και να θέλετε να κατανοήσετε τον Αυτισμό απο την θεωρια που τον βλέπει μέσα από μιά κλειδαρότρυπα, θα σας πάρει και εσάς άλλα 20 και χρόνια.

Η διαφορέ με έναν μη-αυτιστικό που ξέρει την θεωρία και έναν αυτιστικό που ξέρει την πράξη είναι ότι ο αυτιστικός μπορεί να κατανοήσει το αυτιστικό παιδί πολυ καλύτερα. Ναι, εσείς σαν γονείς το ΑΓΑΠΑΤΕ και αυτό δεν το αμφισβητώ με κανένα τρόπο, αλλά ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΝΟΗΤΕ και γι' αυτό απλά τυρρανιέστε (και τυρρανατε το παιδί σας) διότι εσείς και το παιδί σας μιλάτε μια άλλη γλώσσα, την οποία δεν μπορείτε να "μεταφράσετε" όση θεωρία και αν ξέρετε, όσο και να διαβάζετε, όσα σεμινάρια και να ακούσετε.

Την γλώσσα του Αυτισμού την μιλάνε μόνο οι αυτιστικοί.

Γι' αυτό άλλωστε δεν θέλει να μας ακούσει η επιστήμη, διότι ξέρει ότι έχουμε πρόσβαση εκεί που η ίδια ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ: ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΑΥΤΙΣΜΟΥ!!!

Κάνε ό,τι θες, διότι μια μέρα αυτά τα ίδια τα σημερινά αυτιστικά παιδιά, όταν ενηλικιωθούν θα μας βρούν διότι εμείς μιλάμε την γλώσσα τους, και όταν μας βρούν θα νοιώσουν μια απέραντη ανακούφηση όταν κάποιος επιτέλους κατανοήσει όλα όσα έχουν βιώσει και υποφέρει από τους γονείς τους!

--------------------------------------

"'Εχουμε καταντήσει "θεραπευτές τύρρανοι".

Αυτό μου το έγραψε ενας διευθυντής θεραπευτικού κέντρου για τον Αυτισμό, μετά που διάβασε το κείμενο της καμπάνιας μας.

Του απάντησα τα εξείς:

'Οχι μόνο θεραπευτές τύρρανοι αλλα και οι γονείς εχουν γίνει γονείς "τύρρανοι"!

'Ολα αυτα τα "τυρρανικά" είναι που δημιουργούν τις αυτιστικές συμπεριφορές που μετά γίνονται οι αυτιστικές συμπεριφορές βάση για ακόμη πιο πολλή τυρρανία! Ενας φαύλος κύκλος απο τον οποίο το αυτιστικό παιδί δεν έχει ούτε την ικανότητα, ούτε τον τρόπο να αποφύγει και να προφυλαχθεί!

'Ετσι ο μόνος δρόμος διαφυγής που έχει είναι προς τα μέσα, μέσα στον ίδιο του τον εαυτό, κλείνετε εκεί μέσα να προστατευθεί, γίνετε έτσι ακόμη ποί πολύ αυτιστικό! Πράγμα που φυσικά αντί να φέρει την λύτρωση απο την τυρρανία την χειροτερεύει για το παιδί. 'Ετσι φτάνουν τα αυτιστικά παιδιά σε ακραίες συμπεριφορές θυμού, με ξεσπάσματα απότομα, βίαια, με φωνές ή και βρισιές που τρομάζουν τους γονείς, που τα πάνε σε ειδικούς και τα φαρμακώνουν για τα κρατάνε ήρεμα και όταν τα έχουν κάνει πιά φυτά είναι όλα καλά!!!

Αυτός ειναι ο Αυτισμός οπως τον βιώνουμε εμείς οι ίδιοι οι αυτιστικοί.

Ο μόνος που κερδίζει σε ολη αυτη την κατάσταση ειναι η αχόρταγη επιστήμη! Που έχει κάνει τον Αυτισμό την πιο μεγάλη κερδοσκοπική επιχείρηση του αιώνα μας. Δυστυχώς...

Αλλά το καλό είναι, ότι ευτυχώς υπάρχουν κάπου και που κάποιοι "άνθρωποι" όπως εσύ που βλάπουν το τι γίνετε και δεν παίζουν αυτό το κερδοσκοπικό παιγνίδι. Που θέλουν να βοηθήσουν αυτά τα παιδιά και τους αυτιστικούς ενήλικες. Αλλά είναι λίγοι, μικροί, μπροστά στον γίγαντα της επιστήμης, κάτι σαν τον Δαβίδ που πολεμά έναν Γολιάθ.

'Ολοι ξέρουμε φυσικά ποιός κέρδισε στο τέλος... Αμήν!

------------------------------------------

Συνέχεια της συζήτησης με τον διευθυντή θεραπευτικού κεντρου.

Μου απαντά:

Συμφωνώ. Φαύλος κύκλος. Πολλές φορές γονείς και θεραπευτές, άθελά τους ή ηθελημένα "συμμαχούν" ενάντια του παιδιού.

Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι ο αυτισμός είναι μία πραγματικότητα και λες και προσπαθούμε να "εξορκίσουμε" αυτή την πάθηση από το παιδί. Θέλουμε να το κάνουμε... "κανονικό"!!!

Δεν σεβόμαστε την νευρο-βιολογική διάσταση του αυτισμού και τον τόσο μοναδικό -και μαγικό πολλές φορές- τρόπο που αντιλαμβάνεται αυτό το παιδί τον κόσμο μας. Σκιζόμαστε να το μάθουμε πράγματα που δεν το ενδιαφέρουν (αλήθεια, γιατί θα πρέπει ένας άνθρωπος να μάθει να φτιάχνει παζλ εάν δεν τον ενδιαφέρουν τα παζλς;)

Αν οι γονείς είναι κακοποιητικοί γιατί δεν ξέρουν, τότε το λάθος είναι μικρότερο. Αν εμείς οι θεραπευτές δεν τους εκπαιδεύσουμε στον τρόπο που λειτουργεί ένα αυτιστικό παιδί, τότε η ευθύνη είναι του ειδικού και η επιλογή του γονέα.

Χρειαζόμαστε τους ενήλικες αυτιστικούς να μας πουν. Τι ήθελαν όταν ήταν παιδιά και τι θέλουν τώρα. Και οφείλουμε με ταπεινότητα να το ακούσουμε αυτό ΟΛΟΙ.

--------------------------------------------

Και του απαντω:

Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών γράφειστην ιστοσελίδα της:

"Σκοπός της Εταιρίας είναι να εργαστεί για τα δικαιώματα των αυτιστικών ατόμων στη ζωή, δηλαδή ατόμων που εμφανίζουν το σύνδρομο του αυτισμού και άλλες συναφείς καταστάσεις στις οποίες τα αυτιστικά στοιχεία προέχουν και καθορίζουν τις ανάγκες της καθημερινής ζωής, της εκπαίδευσης, της θεραπείας και της δια βίου προστασίας τους.

Η δράση Εταιρίας ακολουθεί το παράδειγμα των προηγμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με την ηθική συμπαράσταση της Autism - Europe και με την επιστημονική συμπαράσταση των Ελλήνων επιστημόνων, που είναι μέλη της, καθώς και Ευρωπαίων επιστημόνων, μέσω της Autism Europe, η Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων αγωνίζεται για τη δημιουργία ενός Εθνικού Δικτύου Παροχής Υπηρεσιών για άτομα με Αυτισμό, που θα περιλαμβάνουν μονάδες διάγνωσης, αξιολόγησης και συμβουλευτικής στήριξης, θεραπευτικής και εκπαιδευτικής παρέμβασης, ημερήσιας απασχόλησης, προστατευμένης εργασίας, για όσα άτομα μπορούν να εργαστούν, βραχείας παραμονής και δια βίου περίθαλψης."

Σημείωση: Η Autism -Europe αποτελείται από μέλη που είναι κατά το πλήστον επιστήμονες και οργανώσεις όπως η ίδια η ΕΕΠΑΑ. Κάθε μέλος με δικαίωμα 100 ψήφων, πληρώνει 750 ευρώ τον χρόνο συνδρομή. Η ΕΕΠΑΑ έχει "διπλή" αντιπροσώπευση στην Autism-Europeμέσω της ιδίας και μιάς θυγατρικής της οργάνωσης. 'Αρα ξοδεύει 1.500 ευρώ τον χρόνο γιανα μπορεί να εξαγοράσει την "ηθική συμπαράσταση"της Autism-Europe!!!!

Η γνώμη των ιδίων των αυτιστικών ατόμων όμως δεν έχει ληφθεί υπόψην!

Δεν θέλουμε προστασία ούτε περίθαλψη. Θέλουμε ναμας αναγνωρίσει η κοινωνία, να δεί τον αγώναπου κάνουμε να επιβιώσουμε στην αφάνεια,στιγματισμένοι απο τους επιστήμονες σαν τηνχειρότερη αναπηρία που υπάρχει, ώστε να μπορούννα "αρμέγουν" τον Αυτισμό και να τον μετατρέπουνσε μια κερδοσκοπική βιομηχανία!!!

Θέλουμε τα κέντρα που θα γίνουν, να γίνουν μετις συνθήκες που εμείς οι ίδιοι οι αυτιστικοίέχουμε ανάγκη και όχι αυτές που μας επιβάλουναυτοί που κερδοσκοπούν στο όνομα του Αυτισμού. Ηστιγματική εικόνα του Αυτισμού που υποστηρίζουν καιδιαδίδουν αποσκοπεί στο να προστατεύει τους ίδιουςτους επιστήμονες, τις οργανώσεις όπως η ΕΕΠΑΑκαι το εισόδημά τους.

Τόσος είναι ο στιγματισμός του Αυτισμού, πουπολλοί λίγοι καν τον αναφέρουν! Τον λένε"πρόβλημα", "δυσκολία", "ιδιαιτερότητα" ή και "φάσμα"αρκεί να ΜΗΝ αναφέρουν την λέξη ΑΥΤΙΣΜΟΣ!!! Όχι μόνο δεν αναφέρουν τον Αυτισμό, αλλά αποσκοπούν στο να τον εξαλήψουν. Πράγμα που θα προκαλούσε πανελλαδικές αντιδράσεις άμα γινόταν κάτι ανάλογογια την τύφλωση, την κώφωση, ή το Σύνδρομο Down!

Στον Αυτισμό όμως, όλα είναι δυνατά μέσα στο κλίμα κερδοσκοπίας που επικρατεί. Στην ιστοσελίδα της ΕΕΠΑΑ, θα βρήτε και την ακόλουθη δήλωση:

Ειδικότερα, ο σκοπός της Εταιρίας είναι ναεργαστεί για την πρόληψη της γέννησης ή δημιουργίας αυτιστικών παιδιών από αιτίες που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη, τον τοκετό ή τις συνθήκες ζωής του παιδιού στα πρώτα χρόνια της ζωής του!!!

Είναι λοιπόν ο Αυτισμός μια χειρότερη αναπηρία και από την τύφλωση ή την κώφωση;

Όχι βέβαια! Αλλά εμείς οι αυτιστικοί ενήλικες που με πολύ αγώνα έχουμε καταφέρει να επιβιώσουμε μέσα στην κοινωνία, έστω και αν ζούμε απομονωμένοι και στην αφάνεια, είναι που αντιμετωπίζουμε σε κάθε βήμα αυτόν τον στιγματισμό.

Η λέξη και μόνο Αυτισμός ή προκαλεί δέος, ή δεν μας πιστεύουν άμα πούμε ότι είμαστε αυτιστικοί.

Πώς άλλωστε να μας πιστέψουν, όταν η εικόνατου Αυτισμού στην Ελλάδα είναι ακόμη το παιδάκιμε "κλασσικό" αυτισμό που δεν μιλάει, κουνάει το σώμα και τα χέρια του και δεν έχει επαφήμε το περιβάλον του. Γι αυτό ο Σύλλογος μας αποφάσησε να αρχίσει την ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ "ΔΩΣΕ ΦΩΣ" ώστε να γίνει ο αυτισμός, ο πραγματικός Αυτισμός, όπως τον βιώνουμε εμείς οι ίδιοι οι αυτιστικοί, γνωστός και να σταματήσει να είναι ένα στίγμα, αλλά να αρχίσει να είναι αυτό που πραγματικά είναι ο Αυτισμός: ένας τρόπος ζωής, ύπαρξης, κατάστασης, και νοοτροπίας που είναι αδιαχώριστα απο το ίδιο το άτομο!

'Ετσι, όταν ο Αυτισμός πάψει να είναι έναστίγμα θα σταματήσει και η κερδοσκοπεία, η προστασία, η περίθαλψη, η εκμετάλευση και η αδιαφορία για την γνώμη των αυτιστικών.